چهار هفته شد. تقویم بیان هم که خرابه. همه‌چی‌مون به همه‌چی‌مون میاد گویا. فکر می‌کنم خشم فرو ننشسته، ولی یه کم عقب کشیده و غم داره خودش رو نشون میده. هنوز گریه نکردم. چهار هفته، نزدیک یک ماه، ولی اینطور به نظر نمی‌رسه. در عین حال که انگار همین دیشب بود، حجم عظیم چیزی که از سر گذروندیم باعث شده بیشتر از یک ماه به نظر بیاد. مگه ساعت‌ها چند روزند؟ چندتا ویرایش متن پایان‌نامه مونده که هیچ دست و دلم نمی‌ره انجام بدم و برای استاد راهنمام بفرستم که تایید کنه. این هفته دیگه باید فایل رو به داورها بدم. دوتا بوم از کارهای عملی هم مونده که به بهونه سرفه‌هام و بی‌حالی عقب و عقب‌تر انداختم‌شون ولی کی رو داری گول می‌زنی؟ می‌دونم که حوصله کار کردن روی اونها رو هم نداشتم. ندارم. می‌دونم روز دفاع قراره برام پر از اضطراب باشه، ولی الان اهمیتی نمی‌دم. نمره‌اش هم به کار جایی نمیاد؛ فقط یه مرحله است که باید رد کنم تا بتونم مدرکم رو از این دانشگاه بگیرم. انیمه کد گیاس رو دوباره دارم می‌بینم، بیشتر از ده سال باید از اولین باری که دیدمش گذشته باشه. جالبه مغزم می‌گرده و چیزهایی رو پیدا می‌کنه که به موقعیتی که توش هستم بخوره. ناخودآگاه تصمیم می‌گیرم فلان چیز رو بخونم/ببینم و بعد که درگیرش می‌شم، می‌فهمم چرا. درک این شرایط برام سخته و می‌خواد با درک کردن اون رسانه احساس کنترل پیدا کنه. هر بار که فکر می‌کنم دیگه امید رو کنار گذاشتم، باز می‌بینم یه گوشه داشتم دلم رو به یه چیزی خوش می‌کردم. امیدها را رها کن. یادت نره. صحبت کردن با دوست‌هام تنها رشته اتصال این روزهاست. سدریک چندتا عکس از سفرش به آلمان فرستاده بود و مه چندتا عکس از خونه جدیدش. یه نسیم تازه‌ای بود روی مغزم. این یک ماه اخیر فقط اتاقم رو دیدم، صفحه ورد و تلاش برای رسیدن به سوشال مدیا. اون بیرون چمن هست! جالبه. عکس‌های دوستام رو ذخیره کردم که اگر نت نداشتم، بتونم ببینم‌شون. اون دو هفته که هیچی کار نمی‌کرد، حتی نمی‌تونستم پروفایل‌هاشون رو ببینم. پیکسل پیکسل زیبایی. قبل از همه این اتفاق‌ها، داشتم فکر می‌کردم حتی اگر دیگه نتونستم هیچ دلیلی برای زندگی پیدا کنم، دوست دارم زنده باشم تا زندگی کردن آدم‌هایی رو ببینم که دوست‌شون دارم. اونها لیاقت بهترین زندگی‌ها رو دارن، لیاقت این رو دارن که شور زندگی رو در بیارن و دوست دارم که باشم و تا تهش رو ببینم. راهی رو که اومدن ببینم، آدم‌های محشری که بهشون تبدیل شدن. راستش حتی پروفایل اکسم رو هم نگاه کردم تا مطمئن بشم زنده است. کی به کیه؟ حتی اگر یه ستاره کم بشه، من اهمیت میدم.